Trucks
แม็กซีน เทย์เลอร์ - คุณย่าและคนขับรถบรรทุก เธอกำลังเดินตามรอยเท้าของพ่อและอดีตสามีของเธอ
ฝุ่นสีแดงลอยคละคลุ้งขึ้นไปบนหมู่เมฆบนท้องฟ้าเบื้องหลังรถบรรทุกของแม็กซีน เทย์เลอร์ ซึ่งเคลื่อนไปบนท้องถนนด้วยความเร็ว 90 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ขอบฟ้าเบื้องหน้าเธอเริ่มแผ่กว้างขึ้น พร้อมส่งประกายระยิบระยับท่ามกลางอุณหภูมิอันร้อนระอุของประเทศออสเตรเลีย นี่คือเขตชนบทที่ห่างไกลความเจริญ
อุณหภูมิภายนอกขณะนี้อยู่ที่ 48 องศาเซลเซียส และอาจเลวร้ายยิ่งขึ้นกว่านี้ บ่อยครั้งอุณหภูมิในเขตชนบทอันห่างไกลนี้สูงทะลุถึงกว่าห้าสิบองศา
"คุณต้องดื่มน้ำมากๆ ไม่เช่นนั้นในสภาพอากาศแบบนี้คุณจะสูญเสียน้ำในร่างกายเร็วมาก" เธออธิบายตามข้อเท็จจริง "ความร้อนทำให้คุณมีปัญหาจริงๆ คุณอาจเอาชีวิตไม่รอดถ้าไม่มีเครื่องปรับอากาศ"
คุณย่าวัย 52 ปีผู้นี้ เดินทางหลายร้อยไมล์มาจากที่ไหนสักแห่ง จนมาถึงสถานที่อันเปล่าเปลี่ยวแห่งนี้ ไม่มีสัญญาณใดบ่งบอกถึงสิ่งมีชีวิตอื่น ยกเว้น วัว อูฐ หรือหมาป่า ที่ข้ามถนนผ่านไปเป็นครั้งคราว หรือนานๆ ทีจะมีรถบรรทุกของบริษัทอื่นขับสวนมา
คุณต้องดื่มน้ำมากๆ ไม่เช่นนั้นในสภาพอากาศแบบนี้คุณจะสูญเสียน้ำในร่างกายเร็วมาก
เธอเร่งเสียงเพลง จากสเตอริโอให้ดังขึ้น และร้องเพลงคลอไปตามตำนานเพลงร็อคของชาวออสซี่ จิมมี่ บาร์นส์ เธอกล่าวว่า นั่นจะช่วยสูบฉีดอะดรีนาลีนได้ บางทีการฟังเพลงอาจช่วยให้เธอหยุดคิดถึงชายผู้หนึ่งซึ่งควรอยู่ตรงนั้นด้วยกัน เพื่อขับรถบรรทุกฝ่าชนบทอันห่างไกลที่เต็มไปด้วยเศษฝุ่น
"สามีของฉันเป็นคนชักนำให้ฉันมาขับรถหางพ่วงหลังจากที่เขาเริ่มล้มป่วย" เธอเล่า "จนเราสามารถทำงานด้วยกันได้ในช่วงปีท้ายๆ ของเขา และฉันสามารถหาเงินเลี้ยงดูตนเองได้"
เป็นเวลาสามปีที่ทั้งคู่ทำงานบริษัทเดียวกัน ร่วมทีมเดียวกัน และใช้ชีวิตอยู่ในแคมป์ด้วยกัน พบเจอกันทุกค่ำคืน ก่อนที่สามีของแม็กซีนจะจากไปเมื่อสองปีก่อน
"ภาพวันเก่าๆ ยังอยู่ในใจฉันเสมอ ฉันคิดถึงเขาทุกวัน และคิดว่าทุกวันนี้ฉันขับรถเพื่อเขา แม้ว่าเขาจะไม่อยู่ตรงนี้กับเราแล้วก็ตาม”
แม็กซีนกำลังขับรถแล่นระหว่างเมืองวู้ดดี้ วู้ดดี้ ในแคว้นพิลบาราอันห่างไกลของรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลีย ไปยังเมืองชายฝั่งของพอร์ต เฮดแลนด์ รวมระยะทางไปกลับ 800 กิโลเมตร ซึ่งเป็นระยะทางที่เธอจะต้องวิ่งทุกวัน (มีวันหยุดหนึ่งวันเพื่อพักเหนื่อยจากการเดินทางหกเที่ยว) เป็นเวลาแปดสัปดาห์ ก่อนที่จะหยุดพักสองสัปดาห์เพื่อกลับบ้านของเธอที่บริสเบน ซึ่งอยู่ห่างออกไปทางชายฝั่งตะวันออกของออสเตรเลีย 5,000 กม. สำหรับการเดินทางขากลับ รถหางพ่วงสี่คันของเธอว่างเปล่า ระหว่างทางไปยังท่าเรือรถหางพ่วงยังเต็มไปด้วยแร่แมงกานีส ซึ่งเป็นหินโลหะสีดำชนิดหนึ่งมีลักษณะคล้ายถ่านหิน และนำมาใช้เป็นโลหะผสมเพื่อทำสแตนเลส
ปกติรอบไปกลับจะใช้เวลาประมาณ 12 ถึง 13 ชั่วโมง แต่อาจเพิ่มขึ้นถึง 17 ชั่วโมง หากเกิดปัญหายางระเบิด รถเสีย หรือสภาพถนนไม่เหมาะสม
แม็กซีนชื่นชอบความเป็นมิตรและความรู้สึกได้เป็นส่วนหนึ่งในสังคมท่ามกลางกลุ่มคนขับรถบรรทุกในภูมิภาค
แต่ละวันช่างยาวนาน ปกติรอบไปกลับจะใช้เวลาประมาณ 12 ถึง 13 ชั่วโมง แต่อาจเพิ่มขึ้นถึง 17 ชั่วโมง หากเกิดปัญหายางระเบิด รถเสีย หรือสภาพถนนไม่เหมาะสม เมื่อถึงฤดูฝน คุณอาจต้องติดอยู่ที่นี่หลายวันเพื่อรอให้น้ำที่ท่วมลดระดับลง
เหมืองจะทำงานเป็นระบบกะ ดังนั้น ทันทีที่แม็กซีนกลับมาถึงที่ทำการและเทของที่บรรทุกเสร็จเรียบร้อยแล้ว คนขับอีกคนหนึ่งจะกระโดดขึ้นนั่งแทนที่เธอและเริ่มออกเดินทางใหม่อีกครั้ง เมื่อเขากลับมาถึงในอีก 12 หรือ 13 ชั่วโมงถัดมา เธอก็จะกลับขึ้นไปนั่งที่คนขับ เปิดอัลบั้มสุดโปรดคือ จิมมี่ บาร์นส์ และเริ่มต้นสู่ท้องถนนรอบใหม่
ที่นี่มีผู้หญิงทำงานไม่มากนัก และแม็กซีนเองก็ยอมรับว่าเคยเห็นเพียงผู้หญิงอีกหนึ่งที่คนขับรถหางพ่วง เมื่อถูกถามถึงอาชีพที่ทำ หลายต่อหลายคนต่างไม่เชื่อว่าเธอจะขับรถหางพ่วงจริงๆ โดยเฉพาะคนที่เพิ่งพบกันเป็นครั้งแรก "พวกเขาแค่พูดว่า "ว้าว คุณดูไม่เหมือนคนขับรถหางพ่วงเลย" เธอเล่า
อย่างไรก็ตาม แม็กซีนอยากที่จะเป็นคนขับรถบรรทุกมาตลอด เพราะพ่อของเธอก็เป็นคนขับรถบรรทุก เช่นเดียวกับสามีที่เพิ่งเสียชีวิตไป และตัวเธอเองก็ชื่นชอบการขับรถเพราะให้ความรู้สึกที่เป็นธรรมชาติมาก และแม้ว่าเธออาจเป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่ทำงานภายใต้สภาพแวดล้อมการทำงานแบบผู้ชาย แต่เธอทราบดีว่าผู้ชายให้ความเคารพเธอ เช่นเดียวกับที่เธอเคารพพวกเขา
พวกเด็กผู้ชายยอดเยี่ยมมากๆ พวกเขามักจะทักทายผ่านทางวิทยุเสมอ "เป็นไงมั่งแม็กซ์ คุณโอเคนะ" ทุกคนจะทำแบบนี้กัน ซึ่งนั่นไม่ใช่เพราะว่าฉันเป็นผู้หญิง เราทุกคนเพียงแต่เอาใจใส่ซึ่งกันและกัน เราทำงานด้วยกันมานาน จึงเป็นเสมือนครอบครัวเดียวกัน
แคว้นพิลบาราอันห่างไกลของรัฐเวสเทิร์นออสเตรเลียนั้นอยู่ห่างจากบ้านของแม็กซีนในบริสเบนทางชายฝั่งตะวันออกถึงกว่า 5,000 กิโลเมตร
"พวกเด็กผู้ชายดีเอามากๆ" เธอกล่าว "ถ้าคุณต้องหยุดรถหรือเกิดรถเสีย พวกเขาจะเข้ามาถามว่า "คุณมีน้ำเหลือพอไหม มีอาหารเก็บไว้พอไหม" หรืออาจจะหยุดรถและพยายามที่จะช่วยเหลือคุณ พวกเราเข้ากันได้เป็นอย่างดี และพวกเขามักจะทักทายผ่านทางวิทยุเสมอ "เป็นไงมั่งแม็กซ์ คุณโอเคนะ" ทุกคนจะทำแบบนี้กัน ซึ่งนั่นไม่ใช่เพราะว่าฉันเป็นผู้หญิง เราทุกคนเพียงแต่เอาใจใส่ซึ่งกันและกัน เราทำงานด้วยกันมานาน จึงเป็นเสมือนครอบครัวเดียวกัน"
แม็กซีนและเพื่อนร่วมงาน มักจะทานบาร์บีคิวพร้อมเครื่องดื่ม และพูดคุย หัวเราะ และเล่าเรื่องตลกเพื่อสร้างขวัญกำลังใจให้กันอยู่เสมอๆ
"เราต่างเข้าใจซึ่งกันและกัน ทุกคนล้วนเป็นมิตรจริงๆ และเข้ากันได้เป็นอย่างดี ซึ่งมันควรต้องเป็นแบบนั้นท่ามกลางสภาพแวดล้อมเช่นนี้ เพราะเราใช้เวลาอยู่ด้วยกันมากกว่าอยู่กับครอบครัวของตัวเอง"
เธอมีครอบครัวอาศัยอยู่ทั่วประเทศออสเตรเลีย แต่เธอมีบ้านของตัวเองอยู่ในบริสเบน ซึ่งลูกของเธอคนหนึ่งจากสามคนอาศัยอยู่ที่นั่น ส่วนลูกอีกสองคนอยู่ห่างออกไปทางใต้ในรัฐนิวเซาท์เวลส์ ตอนนี้เธอมีหลานสาวสองคน ส่วนหลานชาย "กำลังจะมา" เธอกล่าวอย่างสุขใจ
"บางครั้งฉันก็มัวคิดอะไรเพลินๆ" เธอกล่าว "ความคิดแล่นไปนิดหน่อย ฉันไม่ค่อยได้เจอครอบครัวบ่อยนัก จริงๆ นั่นก็ไม่ได้ทำให้ฉันหงุดหงิดหรอก เพราะเมื่อเราได้พบกันเราก็มีความสุขเสมอ ฉันเดาว่าฉันคงจะเริ่มชินกับมันแล้วล่ะ"
การตัดสินใจ ที่จะเก็บบ้านในบริสเบนโดยเข้าจำนองไว้ เป็นเหตุผลสำคัญข้อหนึ่งที่เธอเล่าว่าทำให้เธอยังคงต้องขับรถบรรทุกอยู่ แม้ว่าเธอจะอาศัยอยู่ที่นั่นมา 25 ปีแล้ว แต่ปัจจุบันแคมป์ในเหมืองที่พอร์ตเฮดแลนด์ก็เป็นเสมือน "บ้าน" ของเธอเช่นเดียวกัน
"หลังจากผ่านไปแปดสัปดาห์ ฉันตั้งตารอคอยที่จะได้กลับบ้านที่บริสเบน แต่พอฉันกลับไปถึงฉันก็อยากกลับมาทำงาน เพราะไม่มีใครอยู่ที่บ้าน สภาพแวดล้อมที่เราอยู่ หมายถึงสภาพแวดล้อมที่แคมป์ยอดเยี่ยมมาก”
บนท้องถนน ไม่เพียงคนขับรถจะสนิทสนมกันเท่านั้น พวกเขายังคุ้นเคยกับเครื่องมือชิ้นใหญ่ของวอลโว่เป็นอย่างดีอีกด้วย เพื่อลากน้ำหนักบรรทุกของบริษัท รถบรรทุกจะต้องเข้ารับบริการอย่างน้อยสัปดาห์ละครั้ง และคนขับจำเป็นต้องเติมน้ำมันรถและตรวจสอบสภาพรถก่อนใช้งานทุกวัน เพื่อให้รถวิ่งบนถนนได้ตลอดเวลา
จนมาถึงสถานที่อันเปล่าเปลี่ยวแห่งนี้ ไม่มีสัญญาณใดบ่งบอกถึงสิ่งมีชีวิตอื่น ยกเว้น วัว อูฐ หรือหมาป่า ที่ข้ามถนนผ่านไปเป็นครั้งคราว แต่ละวันช่างยาวนาน
"เราขับรถได้อย่างสะดวกสบายมาก ทุกๆ อย่างราบรื่น และเราดูแลรถเหล่านี้เหมือนกับเป็นรถบรรทุกของเราเอง คุณจะต้องขับรถคันเดิมตลอดเวลา ดังนั้นคุณต้องดูแลรักษารถให้สะอาดและให้ความเอาใจใส่ หากพวกเขา (บริษัท) ให้ใครสักคนมาขับรถ และคนๆ นั้นไม่เคยดูแลเอาใจใส่มันเลย ฉันคงหัวเสียมาก" แม็กซีนกล่าวและเสริมว่า: "อันที่จริงพ่อของฉันก็เคยมีวอลโว่ยู่คันหนึ่ง แล้วฉันก็บังเอิญได้มาขับรถวอลโว่เช่นเดียวกัน ดังนั้นฉันจึงรู้สึกผูกพันเป็นอย่างมาก"
แม็กซีนยังครุ่นคิดถึงชีวิต ที่จะดำเนินต่อไปหลังจากทำงานขนส่งแมงกานีสระยะทางไกลผ่านทะเลทราย มากพอๆ กับที่เธอรักรถบรรทุกและไลฟ์สไตล์ที่มาพร้อมกัน
"ฉันคิดว่าฉันอาจจะทำงานนี้ไปอีกสักห้าปี จากนั้นอาจจะเกษียณตนเอง" เธอกล่าว "ฉันยังไม่รู้ว่าจริงๆ แล้วจะทำอะไรต่อไป อาจจะย้ายไปใช้ชีวิตอยู่กับครอบครัวในนิวเซาท์เวลส์มากขึ้น"
แต่สักครู่หนึ่งเธอก็เอ่ยว่า เธอชอบใช้เวลาทุกนาทีในแต่ละวันท่องไปบนท้องถนน เปิดเพลงฟัง และหัวเราะครื้นเครงไปกับ "เด็กผู้ชาย" ทั้งหลายผ่านวิทยุสื่อสาร
"ฉันแค่รู้สึกสนุกกับสิ่งที่ทำอยู่" เธอกล่าว "ฉันหวังว่าสามีของฉันคงจะภาคภูมิใจในสิ่งที่ฉันทำอยู่มาก ฉันคิดว่าคงเป็นเช่นนั้น"
รถบรรทุก: รถหางพ่วง "Quad"
รุ่น: Volvo FH16
เครื่องยนต์: 700 แรงม้า, แรงบิด 3,150 Nm พร้อมเกียร์ I-Shift
ชุดหัวลาก: 10X6 (twin steer tri drive)
หางพ่วง: รถพ่วง 4 คัน - รถพ่วง "A" 2 คัน, หัวพ่วง 2 หัว และ B-double (ชุดหนึ่งมี 7 ชิ้น)
น้ำหนัก: 175 ตัน (น้ำหนักรวม)
น้ำหนักบรรทุก: เกิน 113 ตัน
ความยาว: 53.5 เมตร
ล้อ: 84
เชื้อเพลิง: ความจุสูงสุดที่ 1,840 ลิตร (ระหว่างเหมืองต่างๆ และพอร์ตเฮดแลนด์ไม่มีสถานที่สำหรับเติมน้ำมัน และปกติรถวิ่งด้วยความเร็วเกิน 800 กม.)
คุณลักษณะ: ออกแบบมาเพื่อใช้งานในสภาพอากาศที่ร้อนและสมบุกสมบันสุดๆ
